child, clear water, fun

Mijn kind is te lief

‘Mijn kind is te lief’, sprak een vader. We schoten alledrie gelijktijdig in de lach. Mam vult aan: ‘Thuis doet Lars niks stouts en op school is het heel lastig voor hem om voor zichzelf op te komen. Hij schrikt snel en kan op zo’n moment niks anders doen dan huilen. Vaak komt hij bedremmeld uit school, maar weet niet goed aan te geven wat er aan de hand is.’

Ik werd benieuwd om deze jongen te ontmoeten. Waar zou Lars zelf last van hebben? Wat zou hij laten zien? En welke eigen-wijze oplossingen zouden hem helpen weer in zijn kracht te komen?

Tijdens de eerste sessie keek Lars even de kat uit de boom. Logisch, want hij wist nog niet hoe alles werkte. Mocht je namelijk echt zelf weten waar je mee ging spelen? En mocht je met al het speelgoed wat je zag? Al snel voelde Lars dat het goed zat en ging hij aan de gang.

Prachtig om te zien hoe zijn binnenwereld meteen liet zien wat er aan de hand was. Alles buiten hem was namelijk gevaarlijk! Op school wist Lars dan nog niet wat hij kon doen en kroop dan letterlijk in z’n schulp. Hier in de praktijk nam zijn zelfhelend vermogen het over en kon hij al spelend ervaren dat het onveiliger leek dan het in werkelijkheid was. Daarnaast ontdekte hij ook dat hij van binnen een grote durfal had die het stiekem wel leuk vond om op ontdekkingstocht uit te gaan. Die wél wist hoe hij kon reageren! Deze durfal fluisterde Lars in wat hij op school of tijdens het buitenspelen kon doen. Dat begreep die wijze Lars en na 5 sessies namen we afscheid.

Bij het afscheid zei hij nog: ‘Eveline, ik vind het jammer dat ik niet meer naar je toe ga, maar weet je…ik kan het weer zelf.’ En zo is dat!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top